Actueel

Waarom Denemarken ons gidsland is.

By 19 mei 2021No Comments

Voorzitter,

JA21 is geen voorstander van asielopvang in Nederland. Asielzoekers zouden wat ons betreft in de eigen regio opgevangen dienen te worden. Iedereen die op de vlucht is heeft recht op een veilig onderkomen, maar er is geen enkele rationele reden waarom dat onderkomen aan de andere kant van de wereld zou moeten zijn. Opvang in de eigen regio is zowel logistiek, cultureel als financieel de beste optie.

Maar als je dan tóch asielzoekers opvangt, dan zou dat in onze optiek tijdelijk moeten zijn. Zodra het veilig is, is er immers geen reden meer voor opvang. Dan keer je terug en help je mee je land heropbouwen. Een land als Denemarken begrijpt dat. Inmiddels hebben enkele honderden Syrische asielzoekers in Denemarken te horen gekregen dat hun tijdelijke verblijfsstatus niet verlengd wordt en dat ze moeten terugkeren naar hun land van herkomst. Dit is mogelijk omdat de Deense autoriteiten de Syrische regio’s Damascus en Rif-Damashq, samen goed voor zo’n vijf miljoen inwoners, weer als veilig gebied beschouwen. Een constatering die aansluit bij het gegeven dat volgens de UNHCR reeds honderdduizenden Syrische vluchtelingen inmiddels zijn teruggekeerd naar het land van herkomst. 

Dit voorbeeld verdient navolging. Denemarken is geen bananenrepubliek, maar een keurige EU-lidstaat. Wat de sociaaldemocratische regering van Denemarken kan, dat kunnen wij ook. Een kwestie van lef tonen en tegen de stroom van links en de gesubsidieerde asielindustrie durven inroeien.  Onze Staatssecretaris durft het echter niet aan, zo bleek uit haar antwoorden op mijn Kamervragen. De staatssecretaris verschuilt zich achter ambtsberichten en lijkt niet bereid om zich in de achtergronden van de besluitvorming van de Denen te verdiepen. Waarom niet, zo vraag ik de staatssecretaris? Heeft u contact gehad met uw Deense collega’s over hun afwegingen? En zo ja, wat kwam er uit dit overleg en waarom deelt u hun conclusies kennelijk niet?

De staatssecretaris wil wachten op een nieuw algemeen ambtsbericht in de zomer over de situatie in Syrië, zo lezen we. Daarna volgt een nieuwe beoordeling over eventuele aanpassingen aan het asielbeleid voor Syrië. Deze beoordeling gaat volgens de staatssecretaris ook weer “enige tijd in beslag nemen” en leunt zwaar op het beleid van ons omringende lidstaten. Kortom: een proces dat niet bepaald de geluidsbarrière gaat doorbreken en waarbij ‘niet uit de toon vallen’ het voornaamste motto lijkt.

Voorzitter, die tijd hebben we niet. Iedere dag treuzelen betekent een nieuwe groep Syriërs die een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd inruilt voor een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. En dus voor altijd in Nederland zal blijven. Bijna 50.000 (46.940 om precies te zijn) Syriërs met een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd bevinden zich momenteel in Nederland. 17.040 van hen hebben deze al minstens vier jaar op zak, waardoor zij binnen één jaar aanspraak op een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd kunnen maken. 

Dit beleid moet een halt worden toegeroepen. Omdat het simpelweg niet nodig is, maar ook omdat de samenleving deze last niet kan dragen. Op tal van terreinen. Zo bleek vorige maand uit het meest recente cohortonderzoek van het CBS onder asielzoekers en statushouders dat de helft van de Syriërs in NL in de werkzame leeftijd na 5,5 jaar nog altijd in de bijstand zit. Of denk aan het tekort van 350.000 woningen, dat met open grenzen simpelweg niet weg te werken is. Of aan het feit dat uit hetzelfde CBS-onderzoek bleek dat mannelijke statushouders tussen de 18 en 45 jaar bijna twee keer zo vaak verdacht worden van een misdrijf als autochtone Nederlanders. Maar ook en vooral: omdat de ongeremde immigratie funest is voor onze cultuur en sociale cohesie. Dat mag je hier misschien niet zeggen, maar is voor veel van onze kiezers die hun wijk niet meer herkennen de keiharde realiteit.

Daarom voorzitter, en daarmee rond ik af, roep ik deze staatssecretaris nogmaals op: verschuil u niet achter ambtsberichten, toon daadkracht, volg de Denen en erken dat het tijd is dat Syrische statushouders terugkeren naar hun land. 

Tot zover in eerste termijn.

Joost Eerdmans